Porta Argentariorum i scena ofiarna z udziałem Sewerów – próba odtworzenia schematu komunikacji obrazowej

Brama Bankierów znajduje się na terenie najstarszego rzymskiego targowiska Forum Boarium przy dzisiejszej via del Velabro 19 w Rzymie. Brama była monumentalnym bogato zdobionym wejściem do kompleksu architektonicznego którego funkcja jest niepewna. Mogła to być schola gdzie swoje siedziby i biura mieli argentarii et negotiantes boari czyli bankierzy i handlarze bydłem fundatorzy bramy. Głównym punktem zainteresowania niniejszego artykułu jest bogata dekoracja figuralna Bramy. Na jej podstawie można wnioskować nie tylko o społecznym odbiorze polityki państwowej na przełomie II i III w. ale także o publicznej recepcji wizerunku Septymiusza Sewera i jego rodziny. Na ścianach przejścia bramnego umieszczono dwie duże pionowe płyciny przedstawiające członków rodziny cesarskiej podczas czynienia ofiary. Panel na wschodnim filarze pierwotnie przedstawiał Septymiusza Sewera jego żonę Julię Domnę i ich syna Getę. Postać tego ostatniego nie jest już widoczna została usunięta kilka lat po wzniesieniu pomnika. Po przeciwnej stronie przejścia na zachodnim filarze znajduje się kolejny panel który obecnie przedstawia tylko jedną osobę Karakallę. Pierwotnie kompozycja składała się z trzech postaci z których dwie pozostałe to Plautylla żona Karakalli i jej ojciec Plaucjan. Treść dekoracji Bramy nawiązuje między innymi do harmonii i jedności rodziny cesarskiej Concordia oraz do fundamentów ery pokoju i stabilizacji Pax Romana. Pierwszorzędne znaczenie miały sceny ofiarne które ilustrowały pobożność Pietas Sewerów rozumianą nie tylko jako właściwy stosunek do bogów ale także jako obowiązek człowieka wobec rodziny przodków i państwa. Te zamówione przez rzymskich kupców a konkretnie bankierów i handlarzy bydłem religijne wizerunki członków rodziny panującej były stałym przypomnieniem ich wpływu na codzienne życie. Umieszczając je na bramie swojej scholi kupcy nie tylko demonstrowali lojalność wobec panującej dynastii ale także zapewniali sobie źródło nieustannej boskiej opieki. Jako fundacja prywatna Brama Bankierów dowodzi że specyficzny sposób postrzegania cesarza i jego rodziny niekoniecznie musiał być narzucany z góry za pośrednictwem oficjalnych dzieł sztuki. Mógł być powszechny nie tylko wśród elit ale także wśród zwykłych ludzi czy zamożnych członków społeczności. Wszyscy oni zdawali sobie sprawę że ich dobrobyt w dużej mierze zależał od działań nawet metafizycznych władców Cesarstwa Rzymskiego.