Ze sceny na ekran kinowy: zniknięcie damy

Artykuł jest poświęcony szczegółowej anatomii bazowego triku Georges’a Mélièsa zaprezentowanego najpierw w Teatrze Robert-Houdin jako numer variétés, a potem – w postaci stechnicyzowanej wskutek zastosowania triku substytucji – przeniesionego do filmu Escamotage d’une dame chez Robert-Houdin (1896). Autor śledzi napięcia między iluzją sceny a trikiem substytucji w filmie, wskazując na intermedialny charakter efektu, który połączył iluzję sceniczną z kinem, a z Mélièsa uczynił autora teatru i kina. Paech wskazuje ponadto na jego żywotność w kinie współczesnym, analizując różne strategie adaptacji triku substytucji w filmach: Prestiż (2006) Christophera Nolana, Starsza pani znika (1938) Alfreda Hitchcocka, Scoop – gorący temat (2006) i Magia w blasku księżyca (2014) Woody’ego Allena oraz Nowojorskie opowieści (1989) Martina Scorsesego, Francisa Forda Coppoli i Woody’ego Allena.