Wielka Wojna w literackim doświadczeniu Stanisława Dzikowskiego

Artykuł analizuje działalność literacką i publicystyczną Stanisława Dzikowskiego w latach 1914–1918, ukazując wpływ I wojny światowej na jego twórczość. Wojna nie zahamowała jego aktywności pisarskiej – przeciwnie, stała się impulsem do refleksji nad przyszłością kultury i państwowości. Analizowana twórczość wpisuje się w nurt literatury okolicznościowej i propagandowej. Autor sięgał po różne formy – pamiętnik, fotoreportaż, satyrę – próbując oddać złożoność wojennej rzeczywistości. Fotografia była dla niego ważnym narzędziem przekazu w sytuacji kryzysu języka. Artykuł dowodzi, że Dzikowski, podobnie jak wielu twórców epoki, traktował wojnę jako przestrzeń mobilizacji kulturowej i politycznej, a jego prace współtworzyły fundamenty refleksji o przyszłości niepodległej Polski.