Małe wspólnoty religijne w służbie misji ewangelizacyjnej Kościoła

Istnienie małych grup w Kościele nie jest zjawiskiem nowym. Od wieków działały w nim bractwa, sodalicje, stowarzyszenia i towarzystwa. Po Soborze Watykańskim II nastąpił gwałtowny rozwój nowych grup, ruchów i wspólnot religijnych. Spowodowany on był soborową odnową eklezjologii, działaniem Ducha Świętego jak również promocją laikatu oraz dążeniem ludzi świeckich do zrzeszania się. Jednocześnie obecność małych wspólnot religijnych doskonale wpisuje się w misję ewangelizacyjną Kościoła, który powołany został do głoszenia Dobrej Nowiny. Zadanie to spoczywa na całym Ludzie Bożym, a więc hierarchii i świeckich. Przyjęty sakrament chrztu świętego zobowiązuje wszystkich ochrzczonych do zaangażowania się w dzieło ewangelizacji, głoszenia Chrystusa słowem i życiem. W niniejszym artykule przedstawiono w trzech odsłonach znaczenie i wkład małych wspólnot religijnych w służbie misji ewangelizacyjnej Kościoła.