Sprzedaż rzeczy świętych na podstawie CISG

Celem artykułu jest analiza zastosowania Konwencji Narodów Zjednoczonych o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów (CISG) w transakcjach dotyczących rzeczy świętych. Badania przedstawione w artykule koncentrują się na opisaniu ograniczeń w obrocie rzeczami świętymi z uwzględnieniem prawa państwowego (ochrona zabytków) i kanonicznego (zakaz sprzedaży relikwii). W przypadku umów dotyczących rzeczy świętych istnieje ryzyko uznania ich za nieważne (z powodu sprzeczności z prawem lub zasadami współżycia społecznego). Obrót tego typu towarami opiera się na styku prawa państwowego i kanonicznego, co wpisuje się w dyskusję na temat wzajemnej relacji między tymi porządkami prawnymi. Wnioskiem z przeprowadzonych badań jest konstatacja, że CISG może znaleźć zastosowanie do obrotu rzeczami świętymi. Odbywa się to z wyłączeniem sprzedaży relikwii i z koniecznością modyfikacji środków prawnych przewidzianych w tej konwencji w odniesieniu do rzeczy świętych. Niektóre tradycyjne instytucje cywilnoprawne (obniżenie ceny, odszkodowanie) są oparte na wycenie towaru, co powoduje trudności z ich zastosowaniem w przypadku rzeczy o charakterze sakralnym.