Feliks Netz. Przewaga rozpaczy. Bioeseje

Składające się na niniejszą książkę szkice są próbą odczytania sygnatury egzystencjalnej Feliksa Netza. Jak zauważył Feliks Netz, „wygnaniec przechowuje w swojej pamięci pewne obrazy, które z czasem nabierają znaczenia owej przysłowiowej kropli przepełniającej kielich goryczy”. Autor stara się dotrzeć do tych obrazów, próbuje zrozumieć ich znaczenie, odkryć ich tajemnicze – ciemne raczej – barwy. To, rzecz jasna, próba – zebrane tutaj eseje nie mają ambicji uchwycenia twórczości Feliksa Netza w jej problematycznej złożoności i gatunkowej różnorodności. Są krążącymi wokół pewnych motywów fragmentami, układającym się w interpretację. Dlatego autor nie rekonstruuje tutaj recepcji twórczości autora Wiru, nie proponuje całościowej wizji jego pisarstwa, nie wznosi gmachu historycznoliterackiej syntezy. Próbuje raczej podążać za śladami, które prowadzą mnie przez kolejne powieści katowickiego pisarza. Idąc tym tropem, stara się pokazać miejsca, w których ślady tekstu krzyżują się ze śladami doświadczenia samego autora. Czasami są one widoczne wyraźnie, czasami trzeba krążyć nad nimi dłużej, by w konkretnym motywie, powracającym obrazie czy metaforze dostrzec ów zaschnięty i przysypany piachem odcisk.