„Kurier Kaliski” (1946–1950). Próba odbudowy prasy lokalnej w nowej rzeczywistości kraju

Prasa lokalna w okresie II Rzeczypospolitej stanowiła ważną część rynku prasowego w Polsce, nawet pomimo kryzysu lat 30. i procesu przemiany licznych czasopism w lokalne mutacje wielkich gazet. Czas okupacji niemieckiej stał się kresem jej obecności w życiu społeczeństwa okupowanej Polski, nie sposób bowiem zaliczyć do tego gatunku druków niemieckich czasopism (zwykle o charakterze urzędowym) wydawanych na potrzeby lokalnej administracji okupanta. Opuszczenie terenu kraju przez wojska niemieckie stworzyło możliwość powrotu do przedwojennych zasad funkcjonowania prasy, okazało się to jednak niemożliwe ze względu na zmienione warunki działania państwa, w którym władzę przejęła i przez kolejne kilka lat umacniała Polska Partia Robotnicza, wprowadzająca w życie sowiecki model społecznego bytu. Nie ulega jednak wątpliwości, że mimo pogarszających się warunków politycznych podejmowano próby organizacji prasy lokalnej, usiłując czerpać z międzywojennych tradycji. Artykuł omawia przypadek powstania i upadku „Kuriera Kaliskiego”, istniejącego w latach 1946–1950 i stanowiącego najwcześniejszą w tym czasie próbę powrotu do tradycji kaliskiej prasy, jak również środowisko dziennikarskie tworzące ten tytuł. Starano się także ukazać polityczne i społeczne tło decyzji o powstaniu pisma, a także przyczyny zakończenia jego istnienia.