A CARNIVALESQUE END: CULTURAL ECOLOGICAL APPROACH to NEDIM GURSEL’S THE TURBANS of VENICE

Çalışmanın amacı, toplumda var olan baskın güçlerin çıkmazlarının ve tek yanlılıklarının ortaya çıkarılmasını, kültürel olarak bastırılanın dil aracılığıyla etkinleştirilmesini ve bu iki kutbun entegrasyonunu gözler önüne sererek edebiyatın kurmaca düzlemde sürdürdüğü kültürel yaratıcılığın okur tarafından nasıl yapılandırıcı bir deneyime dönüştürüldüğünü göstermektir. Bu bağlamda Nedim Gürsel’in Resimli Dünya isimli eseri, Hubert Zapf’ın ‘Kültürel Ekoloji Olarak Edebiyat’ kuramı kapsamında geliştirdiği ‘Üçlü İşlev Modeli’ aracılığıyla incelenecektir. Bu model Nietzsche’nin Tragedya’nın Doğuşu, Adorno ve Horkheimer’ın Aydınlanmanın Diyalektiği ve Bahtin’in Rabelais ve Dünyası isimli eserlerinin alt metin olarak ele alınmasıyla daha da anlamlanacaktır. Kültürel-ekolojik bir yaklaşımla ele alınan Venedik, Nedim Gürsel’in Resimli Dünya isimli eserinde uzam olarak yer almakta ve ‘Kurmaca Karşıt Söylem’ olarak ortaya çıkmaktadır. Aydınlanmacı toplumlardaki bireylerinin ve olayların katastrofik ve liminal güç sebebiyle Venedik’te Diyonizyaklaştığı ve resmi söylemlerin çözüldüğü görülmektedir. Eserin sonunda görülen sembolik ölüm, doğa ile kültürün karşı karşıya gelmesinden kaynaklanmaktadır.