BİLGİSAYIMSAL DÜŞÜNCE VE JENERATİF SANAT BİRLİKTELİĞİNİN GÖRSEL TASARIMA ETKİLERİ

Jeneratif sanat, tasarım sürecinde otonom bir sistemin eser üretimini kısmen ya da tamamen üstlenmesi olarak ifade edilebilir. Bu sistemi inşa etmek için kullanılan dijital araçlar, bir probleme bilgisayımsal düşünceyle çözüm üretmek için de kullanılmaktadır. Dolayısıyla, her iki alan birlikteliğinin görsel tasarımda bilgisayar gücünün etkili şekilde kullanılmasını sağlayacağı ve uygulama verimliliğini artıracağı düşünülmektedir. Böylece, dijital ortamda yürütülen görsel tasarım pratiklerinde, uygulama ve zaman maliyetlerinin azalacağı, süreç yönetiminin kolaylaşacağı ve verinin kolay şekilde işlenerek yeni ifade biçimlerinin keşfine ortam sunacağı sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırmanın amacı, dijital araçların jeneratif sanat ve bilgisayımsal düşünce süreçlerindeki kullanım amaçlarını ve görsel tasarım üzerindeki etkilerini tespit etmektir. Araştırmanın odak noktasını netleştirebilmek için araçlar algoritma, yazılım, kod, prosedür ve veri ile sınırlandırılmıştır. Dijital araçların görsel tasarım sürecini nasıl etkilediği, seçilen uygulama pratikleri üzerinden incelenmiş ve geleneksel yöntemlerden ayrışan yönleri üzerine tespitler yapılmıştır. Bu araştırma, görsel tasarım sürecinde yeni fikirlerin keşfine, zamanın esnek ve verimli kullanımına, tasarım uygulama yöntemlerine ve verinin sanatsal olarak görselleştirilmesine yönelik literatüre yapacağı katkılardan dolayı önemlidir. Nitel araştırma sürecini aydınlatmak amacıyla kitap, dergi ve çeşitli dokümanlardan kavramların tanımıyla ilgili genel literatür taraması yapılmıştır. Çalışma, vaka analizi yöntemiyle planlanmış olup, soyut araçların kullanıldığı belirli uygulamalar amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve görsel kaynak olarak değerlendirilmiştir.