Namık Kemal’in Şiirlerinde Ehl-i Beyt Sevgisi

Namık Kemal 19. yüzyılda yaşamış ve kendisinden sonra gelen pek çok kişiyi etkilemiş yazar, şair, münekkit, gazeteci, tarihçi ve devlet adamıdır. Klasik Türk edebiyatında Ehl-i Beyt’e kıymet verilip saygı gösterilerek onlarla ilgili pek çok eser vücuda getirilmiştir. Kendisinden önce ve kendi döneminde pek çok sanatçıda olduğu gibi Ehl-i Beyt kavramı ve bu kavram içinde yer alan kişi ve unsurları şiirlerinde ele alanlardan biri de Namık Kemal’dir. Şair divanında eski geleneğe uyarak onlara kıymet verip onları aşk derecesinde sever. Şiirlerinde Ehl-i Beyt ile ilgili bir hayli unsura rastlamak mümkündür. Şiirlerinde Hz. Mevlana, Hz. Şah-ı Nakşibend ve Alevilik Bektaşilik ile ilgili övgü dolu sözler bulunmasına rağmen sanatçının herhangi bir tarikata intisap ettiğine dair elde herhangi bir delil bulunmamaktadır. Bununla birlikte onun şiirlerinde Hz. Ali ve evlatlarına olan muhabbet yani Ehl-i Beyt ile ilgili hususları yoğun olarak kullandığı görülür. Al-i Aba veya Ehl-i Beyt olarak bilinen Hz. Muhammed, Hz. Ali, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’in Namık Kemal’in şiirlerinde ne şekilde ele alındığı şiirlerinden örnekler verilerek incelenmeye çalışılacaktır.