Taybetmendîyê Morfolojîk Yê Fekê Licê

Kirmanckî (zazakî) sey hîrê fekan yê bingeyênan teqsîm bîya: Fekê vakurî (Dêrsim, Koçgîrî, Erzingan, Gimgim); merkez (Xarpêt, Çewlîg, Licê û Silîvan); fekê başûrî (Sêwregi, Çêrmûg, Şankuş, Pîran, Gêl, Erxenî, Aldûş û Semsûr). Fekê Licê mîyanê fekanê merkezî de ca gêno. La mîyanê fekanê merkezî de zî ca-ca cîyayî û bedilîyayîşî est ê. Yanî hetê zafê xususîyetan yê ziwannasîye ra fekê Licê, ê Xarpêt û Çewlîgî ra cîya yo. Herêma Licê de domînantîya nufusê kurmanckî qiseykerdoxan eşkera yo ke na rewşe ca-ca zazakîya na mintiqa ser o zî tesîr kerdo. Na xebate de ma do bi saya metnanê nuştekîyanê folklorîkanê nê fekî yew şemaya morfolojîyê fekê Licê vejê werte. Bîlhesa ma do meseleyanê serekeyan yê morfolojîyê sey “nameyî, zemîr, sifet, zerf, edat û karî” yê na mintiqa bidê daşinasnayene. Na xebate de ma do hewl bidê ke teswîrêkê morfolojî yê fekê Licê virazê. Ca-ca ma do nê fekî bi fekê standardî ya bidê têver û ferqanê ci bimojnê ra. Ca-ca zî ma do ferq û cîyayîyê ke mabênê nê fekî de bi xo est ê, bimojnê ra.