„(…) cudownie skryte, pulsujące jakimś odmiennym sensem życie” Melchior Wańkowicz i ptaki

Artykuł ma charakter interdyscyplinarny i przekrojowy. Ptaki w twórczości Melchiora Wańkowicza zostały zinterpretowane jako posłańcy wartości uniwersalnych, powiązani ze wspomnieniami dzieciństwa. Sygnalizują tajemnicę istnienia i inicjują zachwyt światem. Konkretne gatunki, takie jak np. pardwa, symbolizują wyjątkowość Kresów. Wrony, sójki, żołny, jastrzębie, kukułki, dzięcioły, pardwy, głuszce, cietrzewie i kuropatwy skryte w opowieściach Wańkowicza są znakami kresowej przeszłości i bliskich związków z człowiekiem. W artykule zostały uwzględnione zatem dociekania dotyczące znaczenia ptaków jako idiomu kresowego w twórczości Wańkowicza i w tym kontekście zamieszczono wybrane fotografie ptaków autorstwa Wańkowicza znajdujące się w zbiorach Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie. Starano się także pokazać, że w szerszym ujęciu ptasi bohaterowie służyli również Wańkowiczowi jako środek inwencji twórczej. Jako kolejne ważne odniesienie zostały wskazane ptaki w amerykańskich reportażach autora trylogii W ślady Kolumba.