Oszołomienie wolnością. Kubrick – Freud – Jung

Autor analizuje wybrane filmy Stanleya Kubicka biorąc za wytyczną motyw strachu i charakteryzując cztery jego typy: indywidualny, zbiorowy, kliniczny i kulturowy. Strach i niepokój okazują się najbardziej widocznymi wątkami w dziełach Kubicka. Jego filmy pełne są przykładów lęku zbiorowego jako manifestacji konkretnych niepokojów właściwych nowoczesnemu zachodniemu społeczeństwu ­- m.in. lęku przed wojną, terrorem, zagładą atomową, śmiertelnymi chorobami (AIDS, rak), przemocą czy seksualnością. Piskorz odwołuje się do psychoanalizy Freuda, a zwłaszcza do Jungowskiej teorii archetypów, by móc lepiej zrozumieć rozmaite popędy i pragnienia kierujące zachowaniem bohaterów. Autor dowodzi, że strach nie może być postrzegany wyłącznie jako destrukcyjna siła, ponieważ ma on także moc mobilizującą ­- zachęca ludzi do odkrywania nowych horyzontów, a więc umożliwia im otwarcie się na inną rzeczywistość i czerpanie z tego radości. Strach prowadzi zatem do - jak nazwał to Kierkegaard - oszołomienia wolnością.