İslâm Hukuku Bağlamında Boykotun Temellendirilmesi -Filistin Katliamı Özelinde-

Son yüzyıl ve özellikle son bir yıldan beri Müslüman Filistin halkının maruz kaldığı soykırım gerçeği insanlığın vicdanında mâkes bulmaya doğru yol almaktadır. Filistin meselesinin uluslararası toplum ve Müslüman toplumlara bakan yönü olmak üzere iki yönü olduğu söylenebilir. Müslüman bir toplum olan Filistin’in diğer Müslüman toplumlarla ilişkisi aynı anadan doğan çocuklarmışçasına ümmet kavramı üzerinden kurulmaktadır. Ümmet bilinci Müslüman toplumlara birbirlerine karşı eşdeğer dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğü yüklemektedir.  Müslüman toplumların birbiri ile kurmaları zorunlu olan ümmet bilinci, onların hayatlarını düzenleyen ve kaynak değerini Kur’an ve Sünnet’ten alan klasik fıkhın düzenlemek istediği alan içerisindedir. Müslüman toplumun hayatına ictihad, iftâ, kazâ, velâ, berâ gibi araçlarla müdahale eden klasik fıkıh, gerek Kitâbü’s-siyer ve Kerâhiye bölümleri ve gerekse Fetâvâ türü eserleriyle konuya dair düzenlemeler yapmıştır. Nitekim klasik fıkıh, dâr kavramı üzerinden Müslüman toplumun hayatını haricî tehditlere karşı korumuş, fitne zamanları vurgusu ile normal zamanlardaki ilişki türlerine bir sınırlama getirmiş ve konuyu cihad çerçevesi içerisine yerleştirerek tehditkâr girişimlere karşı hem teorik hem pratik düzeyde tedbiri elden bırakmamıştır. İşte bu metin klasik fıkıh zaviyesinden boykot kavramının izini sürmeyi amaçlamaktadır.