Umer İpçi’nin “Rastkeliş” Adlı Hikâyesi Üzerine

Umer İpçi, Kırım Tatar Sovyet edebiyatının güçlü yazarlarından biridir. Sanat faaliyetine Ufa’da 1915 yılında manzum eserler yazarak başlayan İpçi, şiir, hikâye, roman, tiyatro gibi edebiyatın neredeyse bütün türlerinde ilgi çekici eserler kaleme almıştır. “Medrese”, “Evlerge Bakkanda”, “Çıraklar”, “Kimden Yardım” onun ilk şiirleridir. 1920 ve 1930 yılları arasında Kırım Tatar Sovyet edebiyatı nesir sahasında önemli bir rol oynayan İpçi, “Küreş”, “Açlık Hatireleri”, “Cevap”, “Traktor”, “AMO Avtobusında”, “Rastkeliş”, “Asan” isimli hikâyelerini etkileyici bir üslupla yazmıştır. Yazar ayrıca “Faişe”, “Alim”, “Nenkecan Hanım”, “Motor”, “Ayınıklar”, “Şaingeray”, “Duşman” gibi eserleriyle Kırım Tatar Sovyet tiyatrosunun esasını oluşturmuştur. İpçi, Kırım Tatar sinemasının da kurucusudur ve senaryo yazarıdır. Aynı zamanda usta bir tercüman olan İpçi, Dünya ve Sovyet edebiyatının birçok eserini Kırım Tatar Türkçesine çevirmiştir. Bu yazıda, Umer İpçi ve edebî faaliyetleri tanıtılmaya çalışılmış; yazarın “Rastkeliş” adlı hikâyesi Türkiye Türkçesine aktarılarak hikâye hakkında kısa bilgi verilmiştir. Hikâyede birbirlerini çocukluk yıllarından itibaren seven Hatice ve Umer isimli iki gencin başlarından geçen olaylar anlatılmaktadır. İpçi hikâyede farklı bir olay örgüsü kullanarak eski batıl inançların ve zararlı âdetlerin olduğu hayatla, yeni hayatı karşılaştırmış, yeni hayatın eskiye üstünlüğünü göstermek istemiştir.