Nowe ruchy religijne

Zjawisko, które w ostatnich latach przyciąga coraz większą uwagę środków masowego przekazu w Polsce i niepokoi opinię publiczną, kręgi Kościoła, a także te z nim związane imn związany, to ciągły rozwój działalności grup i ruchów o charakterze religijnym lub pseudoreligijne, zwykle określane jako „sekty”. Ruchy tego rodzaju były obecne w Polska już w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, jednak od tego czasu ich aktywność znacznie wzrosła upadek żelaznej kurtyny. Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie polskiemu czytelnikowi dyskusji, jaka toczyła się na seminariach kursy interdyscyplinarne organizowane w latach 1994-97 przez Wydział Nauk o Wychowaniu UW Papieski Salezjanin (UPS) w Rzymie i oddany nowym ruchom religijnym. Nci w seminariach uczestniczyli uczeni różnych dyscyplin (psychologia, socjologia, teologia, filozofia, nauki religijne itp.) zarówno z Włoch, jak iz innych krajów europejskich. II Problem Nowych Ruchów ma i miał znacznie szerszy zasięg w krajach zachodnich szeroką i dłuższą historię niż w Polsce. Poświęcono mu jeszcze więcej badań naukowych. Dlatego znajomość wniosków ze spotkań organizowanych w UPS nic nie pomoże rozumienie problematyki Nowych Ruchów Religijnych w realiach polskich iw Polsce dać mu odpowiednią odpowiedź, zwłaszcza ze strony duszpasterzy, katechetów, wychowawców i nauczycieli. Treść tego artykułu obejmuje następujące problematyczne węzły: po omówieniu pytanie o nazewnictwo stosowane w publikacjach naukowych na ten temat Nowych Ruchów Religijnych, kontekst społeczno-kulturowy, w którym począwszy od lat sześćdziesiątych rozwój tych ruchów rozpoczął się w krajach zachodnich tj. nti, kontekst naznaczony w szczególny sposób postępem procesu sekularyzacji, np przejście do epoki postmodernistycznej. Klasyfikacja Nowego zostanie przedstawiona później Ruchy religijne dokonane na podstawie kryterium ich związku ze światopoglądem chrześcijańskim z jego charakterystycznymi elementami: Kościołem, wyjątkową rolą Jezusa Chrystusa, Bogiem, zmysłem religijnym com i specyficzny sposób odnoszenia się do sacrum. Omówione zostaną również zawsze Zły problem szkodliwości Nowych Ruchów Religijnych, ale niektóre zostaną również wskazane pozytywne, czyli „semina Verbi”, co w nich widać. Ostatnie części są zaangażowanie w próbę wyjaśnienia przyczyny gwałtownej ekspansji Nowych Ruchów, utożsamiane przede wszystkim z niezaspokojonymi potrzebami współczesnego człowieka, uwikłanego w wir szybkie tempo industrializacji, urbanizacji, sekularyzacji i biurokratyzacji, do wyjaśnienia najważniejszych punktów kluczowych lub wspólnych mianowników „nova religiosit a i wreszcie do prezentacji określonego punktu widzenia na temat Nowych Ruchów Religijnych, i oto ja widzę w nich alternatywę dla psychoterapii.