BANKACILIK SEKTÖRÜNDE KIRIK CAMLAR TEORİSİNİN İNCELENMESİ: ÇANKIRI İLİ ÖRNEĞİ

Kırık camlar teorisi; sorun olarak görünmeyen önemsiz konulara ve olaylara müdahale edilip engel olunmadığında; daha büyük olayların oluşabileceği fikrine dayanan bir teoridir. Toplumlarda önemsiz olduğu düşünülen olaylara müdahale edilmemesi, o olayların daha büyük olaylara dönüşmesine ve böylece daha önemli sıkıntıların ortaya çıkmasına sebep olacaktır. Çünkü toplumların temel yapıtaşı olan bireyler yaptıkları bir sorunlu olayda her hangi bir tepki ya da müdahale almadıklarında o olayı normalleştirerek daha farklı boyutlara taşıma potansiyeline sahiptir. Toplumlarda olduğu gibi örgütlerde de çalışanların yaptıkları hatalara, örgüt içindeki aykırı davranışlarına örgüt yönetimi tarafından her hangi bir müdahale edilerek yaptırım uygulanmaması haline doğal olarak o çalışanlar arasında kaytarmacılık başlayacak ve bu hatalı davranışlar daha üst boyutlarda gerçekleştirilecek, bu durum diğer çalışanlara yansıyacak ve örgüt içinde önemli sorunlar ortaya çıkacaktır. Burada örgüt yöneticilerinin çalışanların hatalı davranışlarına müdahale etmemesi önemli bir ihmalkârlıktır. Yapılmış olan bu çalışma örgütlerde kırık camlar teorisinin sonuçlarını ortaya koymak ve oluşan olumsuz durumları değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmayı somutlaştırmak için Çankırı ilindeki banka çalışanları ele alınmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden olan basit tesadüfi yöntem yoluyla veri toplamak için anket tekniği uygulanmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların sahip oldukları demografik özellikleriyle kırık camlar algısı arasında anlamlı farklılıklar ve ilişkiler olduğu tespit edilmiştir.