INTEGRACIJA VEŠTAČKE INTELIGENCIJE U PROFESIONALNU ARHITEKTONSKU PRAKSU

Istraživanje i primena informacionih i komunikacionih tehnologija (IKT) u raznim procesima u okviru industrije arhitekture, inženjeringa i građevinarstva (AEC) prisutni su decenijama. Ova praksa se nastavlja sa savremenim napretkom u oblasti veštačke inteligencije (VI), posebno putem softvera dizajniranih za široku upotrebu među arhitektama i drugim profesionalcima u industriji arhitekture, inženjeringa i građevinarstva. Proces stvaranja „digitalnih blizanaca” zgrada – računarskih modela koji simuliraju dizajn, izgradnju, performanse zgrada i održavanje – zahteva vrlo strogu parametizaciju različitih elemenata i procedura koje čine sastav arhitektonskog projekta u celini. Konkretna parametizacija građevinskih elemenata zauzvrat zahteva stroge teorijske klasifikacije, kategorizacije, strukturiranje i sastav metodologije dizajna kao programabilnog, računarskog algoritma. Postavljaju se pitanja poput: Koja je logika iza automatizovanog donošenja odluka? Koliko možemo verovati automatizovanom računarskom modelu? Kakve su tendencije ili ideologije ugrađene u proces identifikacije parametara, njihovih veza i njihovog odnosa prema arhitektonskom projektu? Koja je osnovna metodologija dizajna ili filozofija dizajna na kojoj je algoritam kreiran? Svrha ovog rada je da ispita integraciju VI i IKT u stvarni proces arhitektonskog dizajna i da istraži realistične mogućnosti za implementaciju novih tehnologija u rad arhitekata, koje se proširuju izvan istraživanja i eksperimentisanja u domenu arhitektonske prakse.