Daniil Harms, propala predstava (osporavanje drame)

Pozni ruski avangardist Daniil Harms prevrednuje (estetski, etički, moralno i socijalno) čitav sustav realističke poetike. Mimetizmu kanonizirane književnosti suprostavlja se Harmsov amimetizam (metatekstualnost, citatnost, asocijativnost, redukcionizam , desemantizacija, defabularizacija, depersonalizacija, fragmentarizacija, alogizam , apsurd, infantilizam , ludizam , serijnost, slučaj, pomak, sraz verbalnih smislova...). Tvorbom nove fikcije autor vrši žanrovsko-stilsku dehijerarhizaciju i dekanonizaciju "zastarjele" književnosti. Uz prozu (roman prvenstveno, kao dominantni žanr realizma) i poeziju, i dramski tekstovi u Harmsa osporavaju važeće zakonitosti svoje gradnje, odstupanjem od bitnih osobina svog žanra, odnosno pretežito su konstruirani na parodiji postojećih žanrova s karakterističnim elementima groteske i cmog humora. Harmsovi nekonvencionalni dramski oblici, nastali uglavnom parodističkim ogoljavanjem tradicionalnih dramskih obrazaca, njihovim osporavanjem i destruiranjem (često do nultog stupnja!), označavat će, u sklopu "realne umjetnosti", težnju prema novoj, amimetičkoj drami, dakle i novom, "čistom", amimetičkom kazalištu.