Tradycje polskiego medioznawstwa

Polskie medioznawstwo zdaniem autora tego tekstu ma swój symboliczny początek w ostatnich latach XVIII wieku. W kolejnym stuleciu media były przedmiotem licznych badań prowadzonych przez reprezentantów starszych nauk humanistycznych i społecznych. Polskie medioznawstwo, przechodząc przez okres deskryptywny i kumulatywny, pierwszy swój paradygmat wypracowało w latach 60. XX wieku. W kolejnej dekadzie paradygmat ten zaczął dotyczyć nie tylko mediów, lecz także komunikacji społecznej. Cechą charakterystyczną polskich badań nad komunikacją społeczną i mediami jest ich interdyscyplinarność i odwoływanie się do innych dyscyplin szczegółowych, z obszaru nauk zarówno społecznych, jak i humanistycznych. Gwałtowny rozwój współczesnych mediów powoduje też, że medioznawcy poszerzają swe kompetencje techniczne. Multiplikacja ujęć teoretycznych zmusza medioznawców do interdyscyplinarności, a zarazem sprawia, że uprawiane przez nich badania charakteryzują się dużym zróżnicowaniem paradygmatycznym. Traditions of Polish media studies The author concluded that Polish media studies had its symbolic beginning in the last years of the 18th century. In the next century, the media were the subject of numerous studies conducted by representatives of the older disciplines of the humanities and social sciences. Polish media studies, going through a descriptive and cumulative period, developed its first paradigm in the 1960s. In the next decade, this paradigm began to apply not only to the media, but also to social communication. A characteristic feature of Polish research on social communication and media is their interdisciplinarity and reference to other specific disciplines, both in the field of social sciences and the humanities. The rapid development of contemporary media also causes media scholars to expand their technical competences. The multiplication of theoretical approaches forces media scholars to be interdisciplinary, and at the same time makes their research very paradigmatically diverse.