Konstanty Grzybowski — historyk ustroju Polski

Konstanty Grzybowski — umysłowość iście renesansowa: filozof i publicysta, uczony i nauczyciel, znawca dziejów myśli politycznej i organizacji państwowej — był także, i to od młodości, historykiem ustroju. Mimo to, jeśli mówić tu pragnę o nim jako o historyku ustroju Polski, to dokonuję świadomie sztucznego zabiegu ograniczającego. Przeciwne bowiem było jego naturze badawczej, ażeby zajmować się monograficznymi studiami źródłowymi, sięgającymi w głąb, drążącymi aż do najdrobniejszych szczegółów dzieje konkretnych instytucji państwowych. Nie lubił, a może nie umiał ograniczać sobie pola badawczego. Temperament skłaniał go do przedstawiania wybranych do omówienia instytucji na szerokim tle porównawczym, w całej panoramie zjawisk towarzyszących, zmuszał do stawiania pytań o przyczyny aprobaty i recepcji jednych, potępienia i refuzji innych instytucji czy form ustrojowych. Polska zawsze leżała dlań w świecie i w Europie, a nie w Europie środkowej.