Jean-Yves Lacoste wobec „zadania myślenia”

Jean-Yves Lacoste jest obecnie jednym z najbardziej znaczących filozofów religii we Francji. Rzucając wyzwanie utrwalonej tradycją uniwersytecką tendencji wyznaczania ostrej granicy między filozofią a teologią, podejmuje o wiele starsze niż podział na akademickie dyscypliny „zadanie myślenia”. W jego przekonaniu owa granica, o ile w ogóle możemy ją wytyczyć, o wiele bardziej łączy niż dzieli te dwa porządki refleksji. Dostęp do rozciągającego się między nimi obszaru granicznego otwiera przed Lacostem fenomenologia, zarówno w jej klasycznym husserlowskim sformułowaniu, jak i w heideggerowskiej reinterpretacji. Wbrew pozorom Lacoste nie proponuje jednak ucieczki w religijne metafory bliższe poezji niż metodycznej filozoficznej refleksji. Zamiast tego próbuje zastosować metodę fenomenologiczną nie tylko do badania początkowych uwarunkowań doświadczenia religijnego, ale także jego późniejszej zawartości. Wszystko po to, aby sprawdzić czy myślenie posunięte na skraj własnych możliwości w konfrontacji z doświadczeniem religijnym wciąż będzie w stanie spełnić swoje zadanie.