Zeno Veronensis quid de resurrectione senserit

Zenon, biskup Werony († 380) jest autorem zbioru 96 kazań i komentarzy liturgicznych. Druga homilia pierwszej części zbioru (I, 2) jest poświęcona kwestii zmartwychwstania. Nauczanie Zenona w tej kwestii ma charakter antropologiczny i eschatologiczny, czyli dotyczy przyszłego losu człowieka. Autor niewiele miejsca poświęca sprawie zmartwychwstania Chrystusa czy zagadnieniom filozoficznym, np. naturze ciała po zmartwychwstaniu. Argumentacja Zenona zaczerpnięta została z Biblii, z rozumu, z natury i z filozofii. Z literatury klasycznej autor powołuje się na VI księgę Eneidy Wergiliusza. Pojęcie zmartwychwstania jest u Zenona niejednoznaczne. W niektórych miejscach jest tak określany stan pełnego szczęścia zbawionych (sens moralny), w innych zaś „zwykła” restytucja ciała na Sąd Ostateczny (sens ontologiczny). W jeszcze innym miejscu Zenon twierdzi, że jest ono nagrodą wyłącznie dla sprawiedliwych, pomija przy tym objaśnienie losu potępionych.