Łódzki remake poematu Aleksandra Puszkina "Eugeniusz Oniegin"

Przedmiotem badań w niniejszej monografii jest utwór N.G. Kuzmicza „Mój wujek”, który został opublikowany w gazecie „Łodzinskij Listok” w 1896 r. Jest to remake odwołujący się do poematu „Eugeniusz Oniegin” Aleksandra Puszkina. Utwór został omówiony pod kątem formy gatunkowej – remake’u i konfrontacji z Puszkinowskim prototypem. Autor osadził akcję utworu w Łodzi, a bohaterami są postaci znane z poematu Puszkina, ale różniące się od swych prototypów charakterem, wyglądem i funkcją. Utwór Kuzmicza stanowi jedną z regionalnych przeróbek „Eugeniusza Oniegina”, która w tym przypadku jest związana z wielokulturową, industrialną Łodzią końca XIX wieku. W monografii zaprezentowana została też najbardziej poczytna i najdłużej wydawana w Łodzi rosyjskojęzyczna gazeta – „Łodzinskij Listok” (1894-1914), w której opublikowany był utwór Kuzmicza. Omówiony został gatenek remake’u jako forma nawiązania do klasyki oraz przeróbki i kontynuacje dzieła Aleksandra Puszkina „Eugeniusz Oniegin”. Analizie została też poddana rama literacka utworu „Mój wujek” oraz adekwatne cząstki wstępne obecne w pierwowzorze Puszkina. Rozpatrzono też przedstawiony w utworze Kuzmicza oraz w felietonach gazety „Łodzinskij Listok” obraz Łodzi. W analityczno-opisowej części monografii uwaga została skupiona na trzech głównych bohaterach utworu Kuzmicza: wujku, Tatianie i Eugeniuszu oraz ich prototypach wykreowanych przez Puszkina. Odrębny rozdział został poświęcony postaci narratora, który pełni w utworze zarówno rolę tradycyjnego, wszechwiedzącego narratora, ale też, podobnie jak bohaterowie, uczestniczy w ich świecie i nie zawsze ujawnia swą wiedzę na ich temat. Pracę finalizuje aneks zawierający oryginalny tekst „Mojego wujka” N. G. Kuzmicza oraz jego tłumaczenie na język polski.