Rekreasyon alanından yapı yoğun kentsel alana: Atakum örneği

Kentler, kütle ve boşluk ilişkileri üzerinden gelişen, sosyo-kültürel, ekonomik ve çevresel boyutlarıyla karmaşık yapılar olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, kentsel mekânların zaman içinde değişen dinamikleri, sürdürülebilirlik kavramı ve yönetişim modelleri çerçevesinde ele alınmıştır. Kentsel alanların sadece fiziki yapılarla değil, aynı zamanda sosyal ilişkiler ve kültürel birlikteliklerle anlam kazanmaktadır. Sanayi Devrimi ve sonrasındaki teknolojik gelişmelerle hızlanan kentleşme süreci, plansız göç hareketleriyle birleşerek günümüzde yoğun kaynak tüketimi, ekolojik sorunlar ve yaşam kalitesinde düşüş gibi problemleri beraberinde getirmiştir. Bu bağlamda, sürdürülebilir kentleşme kavramı, Brundtland Raporu (WCED, 1987) ile küresel ölçekte bir zorunluluk haline gelmiştir. Çalışmada Karadeniz Bölgesi'nin hızla yapılaşan Samsun ili Atakum ilçesi, hızlı kentleşme süreci, kıyı kenti niteliği ve morfolojik gelişimi sürdürülebilir kentleşme açısından örneklem alan olarak seçilmiştir. Atakum’un 1970’lerden günümüze geçirdiği mekânsal dönüşüm; imar planları, uydu görüntüleri ve yerinde gözlemler aracılığıyla analiz edilmiştir. Analizlerde, konut alanları ağırlıklı büyüyen kentsel dokunun, kıyı boyunca lineer gelişim gösterdiği, zamanla kara yönünde saçaklanarak yayılım gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca ticaret ve rekreatif alanların mekânsal dağılımında plan kararlarıyla başlayan ancak zaman içinde düzensizleşen eğilimler gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, Atakum özelinde yapılan inceleme, sürdürülebilir kentleşme yaklaşımının önemini bir kez daha ortaya koymaktadır. Çalışma, kentsel formun morfolojik analizlerle değerlendirilmesinin, geleceğe yönelik planlama kararlarına ışık tutabileceğini ve kentsel sürdürülebilirliğin sağlanmasında disiplinlerarası yaklaşımların kritik bir rol oynadığını göstermektedir.