Álvaro Cunqueiro

Neste ano dedicado a Cunqueiro hanse redicir moitas veces as fermosas verbas que el troquelou na “Homenaxe” de Samil, co anceio de “mil primaveras máis” para a nosa lingua. Hai no dito unha mención do vizoso pasado e votos para o porvir, pero podemos asemade enxergar unha íntima connotación á obra propia, que foi coma un raiolar do tempo claro, coma un longo e fermosísimo cantar do maio, afincado na tradición e parceiro dunha festa universal e de todas as épocas.