Przewodnictwo wodne i wskaźnik jakości leśnej gleby rdzawej

Dla leśnej gleby rdzawej właściwej wyznaczono eksperymentalnie krzywą potencjał wody glebowej – wilgotność oraz współczynnik przepuszczalności wodnej. Na podstawie tych danych określono parametry krzywej retencji wody wg modelu van Genuchtena, a następnie wskaźnik fizycznej jakości gleby Dextera. Stosując model Mualema, obliczono przewodnictwo wodne w pełnym zakresie potencjału wody glebowej i wilgotności dla wszystkich poziomów genetycznych. Przewodnictwo wodne w strefie nasycenia nie było istotnie zróżnicowane w profilu, a jego średnia wartość wyniosła 180 µm · s–1. Przy zmniejszaniu się wilgotności gleby przewodnictwo wodne drastycznie spadało, nieco wolniej w poziomach mineralnych, szybciej w poziomie organicznym. Duża wartość wskaźnika fizycznej jakości gleby Dextera dla omawianego utworu piaszczystego nie była związana z występowaniem struktury agregatowej. Wskaźnik Dextera powinien zostać dodatkowo przetestowany na dużej grupie utworów piaszczystych i organicznych.