Kognitywistyka społeczna

DEFINICJA POJĘCIA: W rozdziale przedstawiono definicję kognitywistyki społecznej jako nauki interdyscyplinarnej korzystającej z jednej strony z badań z zakresu filozofii i neuronauk, a z drugiej strony – z interakcjonizmu symbolicznego jako jednego z wiodących nurtów nauk społecznych. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Rozdział zawiera opis powstawania dwóch obszarów badawczych: 1) kognitywistyki, w skład której wchodzą lingwistyka teoretyczna, psychologia, filozofia, neuronauka, cybernetyka i sztuczna inteligencja, 2) socjologii ze szczególnym akcentem położonym na kształtowanie się interakcjonizmu symbolicznego. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: W ciągu ostatnich dziesięcioleci nauki społeczne i kognitywistyka zbliżyły się do siebie. Zarys kognitywistyki społecznej przedstawiono na przykładzie teorii emergencji i neuronauk jako części składowych kognitywistyki. Odwołano się przy tym do uzasadniania wyjaśniającego, traktując kognitywistykę jako naukę, w ramach której tworzy się podstawy do rozwoju kognitywistyki społecznej. W przeciwieństwie do rozwiązań spotykanych w literaturze przedmiotu nie odwołujemy się do mechanicystycznych wyjaśnień w kognitywistyce społecznej. Teoretyczne ramy tej ostatniej dostarczają zrozumienia funkcjonowania indywidualnego umysłu i zachowania osoby poszerzonego o analizy integracyjne obejmujące poziomy organizacji począwszy od genów, a skończywszy na relacjach społecznych i zjawiskach kulturowych. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Artykuł jest eksploracją kluczowych zagadnień związanych ze społecznymi aspektami poznania, co rozszerza temat z neuronauki społecznej dotyczącej bezpośrednich interakcji międzyludzkich na cały zakres miejsc, w których zróżnicowanie społeczne oddziałuje z poznawczym. Nacisk położony jest na problemy koncepcyjno-empiryczne wynikające z prób poważnego podejścia do tych zagadnień, a także na nowe zasoby i rozważania związane z takim podejściem. Chodzi jednak także o potrzebę rewizji społecznych koncepcji teoretycznych, aby wykorzystać te zasoby. Artykuł wskazuje na niektóre wnioski – zwłaszcza dotyczące tego, jak proces tzw. socjalizacji należy rozumieć w kategoriach przyjaznych kognitywistyce – a także na problemy natury etycznej związane z jej rozwojem.