Kościół pw. św. Anny i św. Barbary na zamku wileńskim. Nieukończone mauzoleum królewskie

Badania archeologiczne z lat 1955-1959 na terenie Dolnego Zamku w Wilnie odkryły fundamenty renesansowego kościoła pw. św. Barbary. Budowano go od 1571 r. z fundacji króla Zygmunta Augusta jako miejsce pochówku jego i jego dwóch żon. Świątynia nie została ukończona. Jej mury rozebrano w 1666 r. Miał to być duży kościół z nawą o wewnętrznej długości 29 m i szerokości 11,60 m, z niespotykanym w tym czasie półkolistym zamknięciem fasady i bardzo wąskim prezbiterium. Odczytanie testamentu króla z 1571 r. pozwoliło na odtworzenie usytuowania planowanych nagrobków króla i jego dwóch żon oraz jednego ołtarza. Miały one stać w narożnikach nawy, na ścianie tęczowej po bokach arkady prezbiterium i na ścianach wzdłużnych. Unikatowe półkoliste zamknięcie fasady zapewne miało odniesienie do funkcji królewskiego kościoła – mauzoleum.