„Plaże Agnès”: autoportret Vardy

Twórczość Agnès Vardy – jedna z najbardziej osobistych i niezależnych w całej historii kina – nie poddaje się terminom genologicznym zwyczajowo stosowanym do filmów. Niemal wszystkie jej filmy fabularne mają wiele cech dokumentalnych, a dokumenty podporządkowane są regułom kreacji artystycznej. W kontekście tych spostrzeżeń autor przedstawia film Vardy Plaże Agnès (Les Plages d’Agnès, 2008), który reżyserka uznaje za swój autoportret definitywny. Lubelski przytacza kolejne argumenty na potwierdzenie tezy, że autoportret to specyficzna formuła gatunkowa Plaż Agnès, a zarazem wzorzec konstrukcyjny tego filmu. Jest to jednak autoportret jedyny w swoim rodzaju – swoisty „autoportret-fantazjowanie”, do którego Varda dodatkowo włącza sfilmowane fragmenty rzeczywistych performance’ów ze swoim udziałem, materiały reportażowe oraz nawiązania intertekstualne (cytaty z własnych filmów, reprodukcje obrazów etc.). Jest to autoportret szczególny, którego autorka – choć cały czas w nim obecna – zajmuje się chętniej innymi niż sobą, jak gdyby odtwarzanie własnych wspomnień bardziej służyło nawiązywaniu nowych i odświeżaniu dawnych kontaktów z innymi niż zwyczajowemu „poznawaniu siebie”.