Kościół polski w Rzymie: tożsamość i reprezentacja w perspektywie sztuki

Publikacja Kościół polski w Rzymie: tożsamość i reprezentacja w perspektywie sztuki autorstwa Józefa Skrabskiego to studium dziejów artystycznych i społecznych kluczowych polskich instytucji we Włoszech – narodowego hospicjum i kościoła św. Stanisława w Rzymie. Autor kompleksowo i w perspektywie kilku stuleci bada temat kształtowania i reprezentacji polskiej tożsamości narodowej w Wiecznym Mieście poprzez sztukę. Z jednej strony przygląda się dziełom malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego funkcjonującym w przestrzeni kościoła i hospicjum – zarówno obiektom wciąż istniejącym, jak i tym znanym jedynie ze źródeł – analizując je pod kątem formalnym i ideowym, z drugiej zaś odmalowuje kontekst społeczny opisywanych zjawisk artystycznych, czerpiąc między innymi z koncepcji miejsca pamięci Pierre’a Nory (lieux de mémoire) czy badań nad kreowaniem wizerunku za pomocą środków artystycznych (w tym wypadku obiektem zainteresowania nie jest jednak wizerunek konkretnej osoby, a całej nacji). Publikacja zawiera zarówno szczegółowy opis dziejów architektonicznych kompleksu polskiego w Rzymie od chwili jego powstania u schyłku XVI wieku aż po moment podniesienia żelaznej kurtyny w drugiej połowie XX stulecia, jak i analizę ulegającego w tym długim okresie licznym przemianom znaczenia polskich instytucji w Rzymie dla samoidentyfikacji Polaków jako jednej z wielu nacji szukających właściwych sposobów wyrażania własnej tożsamości i promowania swoich interesów w sercu chrześcijańskiego świata.