Mount Nemrut: discovering the life of King Antiochus I Theos of Commagene

The article is dedicated to King Antiochus I Theos of Commagene and the commissioned by him Pantheon of Gods on Mount Nemrut. The paper goes through the historical context of the Commagene Kingdom during the Late Hellenistic period, a time of turbulence in the Near East with many major power clashes. Antiochus, finding himself amidst a unique situation, was compelled to rely on his Armenian, Persian and Greek ancestry to be able to leverage his alliances accordingly. His dedication on the Pantheon of Gods atop Mount Nemrut states his political position. In that most ambitious construction, many characteristic features of Hellenistic, as well as Persian and Armenian art and culture coalesce. The paper attempts to illustrate those influences and thereby shed light on the history of this little-known kingdom. Հոդվածը նվիրված է Նեմրութ լեռան բարձունքում Կոմմագենեի թագավոր Անտիոքոս Ա Թեոսի կարգադրությամբ կառուցված Աստվածների պանթեոնի ուսումնասիրությանը։ Անդրադարձ է արվում է Կոմմագենյան թագավորության պատմական համատեքստին ուշ հելլենիստական շրջանում, երբ Մերձավոր Արևելքի խոշոր տերությունների միջև բուռն բախումները հաջորդում էին մեկը մյուսին։ Բացառիկ բարդ իրավիճակում հայտնված Անտիոքոսը ապավինում է իր հայկական, պարսկական և հունական արմատներին՝ դրանով իսկ ապահովելով ըստ հանգամանքների դաշնակիցներ ներգրավելու հնարավորություն։ Իր քաղաքական դիրքորոշումն արտացոլված է Նեմրութ լեռան Աստվածների պանթեոնի արձանագրությունում։ Այս վիթխարի կառույցում միաձուլվել են հելլենիստական, պարսկական ու հայկական արվեստի և մշակույթի տարրերը: Հոդվածում փորձ է արվել քննության առնել նշված ազդեցությունները, ինչպես նաև լույս սփռել սակավ ուսումնասիրված Կոմմագենե թագավորության պատմության վրա։ Статья посвящена изучению Пантеона богов на горе Немрут, построенного по повелению царя Коммагены Антиоха I Теоса. Приводится обзор исторического контекста Коммагенского царства в период позднего эллинизма, когда бурные столкновения между крупными державами на Ближнем Востоке происходили одно за другим. Оказавшемуся в исключительно сложной ситуации Антиоху приходилось уповать на свои армянские, персидские и греческие корни, тем самым обеспечивая возможность задействовать союзников соответственно с обстоятельствами. Надпись на Пантеоне богов на горе Немрут отражает его политическую позицию. В этом грандиозном сооружении соединились характерные элементы эллинистического, персидского и армянского искусства и куль-туры. В статье предпринята попытка посредством их анализа пролить свет на историю этого малоизученного царства.