Postmodern Sinemada Anti Kahraman: Quentin Tarantino Filmlerinin Analizi

Modern ve klasik anlatı yapılarının hâkimiyetinde gelişen sinema sanatı, 1980 sonrasında postmodern yaklaşımın etkisiyle birlikte farklı unsurlar ve yeni kavramlar edinmeye başlar. Parodi, pastiş, ironi, parçalanma, melezleşme gibi pek çok yaklaşım, postmodernizmin sinemaya kazandırdığı terimlerdir. Bu yaklaşımların yanı sıra postmodern sinemada yeni kavramlar da ortaya çıkmaktadır. Söz konusu kavramların başında “anti kahraman” öne çıkmaktadır. Klasik sinemanın stereotipleştirdiği kahraman kavramı, postmodern anlayışta farklı bir boyut edinerek, olumlu ve olumsuz özelliklerin tek bir karakterde birleştirilebildiği anlatı yapısında yer alır. Postmodern yaklaşımı benimsediği bilinen Quentin Tarantino, filmlerindeki karakterleri siyah ya da beyaz olarak tanımlamak yerine, onları gerçek dünyaya daha yakın olacak şekilde oluşturmaktadır. Yönetmenin filmlerindeki karakterlerin, ideal kahraman tipinden uzak bir tutum sergilemeleri çalışmaya katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda, söz konusu çalışmada Tarantino’nun filmleri incelenerek, postmodern yaklaşımın ortaya çıkardığı anti kahraman kavramını temsil eden karakterlerin analizi yapılmaktadır. Nitel araştırma deseninde yapılandırılan çalışmada olgubilim yöntemi tercih edilmektedir. Tarantino’nun filmlerindeki karakterler, anti kahraman özellikler taşıyarak hem anlatıya hem de postmodern yaklaşıma farklı bir çerçeve çizerler.