V. A. JUKOVSKİ’NİN BALAT TÜRÜNDEKİ ‘’LYUDMİLA’’ ADLI ESERİNİ’NİN İNCELENMESİ

İnsan, var olduğundan beri varlığın ve varoluşun mana derinliğini anlama gayreti içerisine girmiştir. Kişi, bu gayretini felsefeden mitolojiye, anatomiden psikolojiye kadar muhtelif disiplinler dâhilinde, özgün bakış açısıyla anlamlandırmaya çalışır. Edebiyat ise; insanın, varoluşunu anlama gayretinin disipline edilmiş en açık şekli olarak kabul görür. Yaşama asıl anlamını kazandıran ölüm algısı, din dışı ya da din merkezli birey ve Tanrı ilişkisi, teolojik ve sosyolojik temelde şekillenen günah-sevap, suç-ceza gibi kavramlar, boyun eğme ya da başkaldırı şeklinde bir tepki ile karşılık bulan kader idraki farklı toplumların yazın dünyasında çeşitli değerlendirmelerde temel unsur olarak kullanılmıştır. Özellikle edebiyatta, romantizm akımının getirdiği farklı bakış açıları neticesinde ve balat türünün Rus edebiyatına girmesi ile bu türde ölüm ve kadere başkaldırı temalarının işlendiği birçok örnekler verilmeye başlanmıştır. Bahsi geçen izleklerin yer aldığı ilk Rus milli balat örneklerinden biri, Vasiliy Andreyeviç Jukovski’nin “Lyudmila” (Людмила-1808) adlı eseridir. Başkahramanın kaderine boyun eğmediği ve Tanrı’ya lanet ettiği için cezalandırıldığı ilk balat türü olan bu eserin yayımlanmasının ardından, Rus edebiyatında çok sayıda benzer çalışmalar ortaya konulmaya başlanmıştır. Alman şair G. A. Bürger’in “Lenora” (1773) isimli balatından esinlenerek Rusça’ya çevrilen Lyudmila adlı eserde; genç bir kızın uzak bir ülkede savaşa gidip uzun süre dönmeyen sevgilisini beklemesi ve sevgilisinin dönmemesi üzerine Tanrı’ya ve kadere başkaldırı ve sonunda cezalandırılma hikayesi anlatılır. Bu çalışmada, Lyudmila’nın aşkı için Tanrı’ya olan inancının azalması ve cezalandırılması, kader olgusunun ele alınış biçimi ve şairin bu konulara bakış açısı anlatılmaya çalışılacaktır.