Etyka nihilistyczna

DEFINICJA POJĘCIA: Etyka nihilistyczna, należąca do postmetafizycznych, opiera się na założeniach nihilizmu, który neguje istnienie obiektywnych wartości, norm moralnych, a także celu i sensu życia. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Etyka nihilistyczna rozwinęła się w środowiskach niemieckim i rosyjskim. Pisma Turgieniewa, Dostojewskiego oraz Nietzschego stały się podstawą etyki nihilizmu, uznającej odrzucenie autorytetów, transcendencji, wartości religijnych i kulturowych za formę emancypacji człowieka. Widoczne jest przenikanie się etyki nihilistycznej z etyką komunistyczną i narodowosocjalistyczną. Nihilistyczna etyka włoska przedstawia interpretację pojęć współczucia i miłosierdzia. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Interpretacja i rozwój etyki nihilistycznej zależą od przyjętych założeń. Uznanie, że Bóg to wyobrażenie ograniczające wolność, ma prowadzić do wolności człowieka, który wierząc wyłącznie w rozum i własne i doświadczenie, staje się nadczłowiekiem, niezależnym od oczekiwań i sądów innych. Kolejne koncepcje etyki nihilistycznej, odrzucając normy i imperatywy, wskazują na istnienie dóbr i powinności uznanych przez rozum, tworząc etykę skończoności, perswazyjną, która ma zastępować dotychczasowe nurty etyki. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Filozofowie komentujący refleksje etyki nihilistycznej widzą w niej zagrożenie i domagają się jej przezwyciężenia lub zalecają jej akceptację albo próbują tworzyć reinterpretację i apologię etyki nihilistycznej. Otwarte pozostaje pytanie o sens nihilistycznej etyki miłosierdzia.