Męskoosobowość semantyczna a gramatyczna. Próba uporządkowania

Celem tekstu jest omówienie problemów związanych ze znaczeniem, składnią i użyciem rzeczowników męskoosobowych. Zaprezentowane zostały wybrane grupy rzeczowników męskoosobowych oznaczających mężczyzn, grupy mieszane, niekonotujące płci, oznaczające postacie mitologiczne i inne. Przedstawiono też różne przykłady koniunkcji, np. osobowe dwupłciowe, dwupłciowe międzygatunkowe, rzeczowniki częściowo męskoosobowe (cham i grubas), oraz nietypową koniunkcję osoby płci żeńskiej i przedmiotu rodzaju męskiego. Zwrócono uwagę na problemy związane z użyciem nazw tytułów (eminencja) i rzeczowników dwurodzajowych (sierota). Analiza doprowadziła do wniosku, że rodzaj męskoosobowy jest kategorią gramatyczną mało konsekwentną logicznie, do tego z rozchwianą normą i kłopotami z uzusem, które powodują, że użytkownicy unikają pewnych sformułowań, nie chcąc popełnić błędu.