“- {DIK+İYELİK+DA}” ve “-{DIK+İYELİK+ZAMAN}” YAPILARININ KULLANIM SIKLIKLARI ÜZERİNE DERLEM TABANLI BİR ARAŞTIRMA

Dilbilimde, belirli gramer yapılarının ve bunların kullanım sıklıklarının incelenmesi, dilin güncel kullanımındaki norm ve eğilimleri hakkında bilgi sunar. Bu bağlamda bazı sözcüklerin birbiriyle karşılıklı öncelikleri olduğunu ve birbirini gerektiren sözcük birleşmelerini ifade eden eş dizimlilik çözümlemeleri, dil ve anlam analizinde derinlemesine ve doğru bir anlayış elde etmede önemli bir ölçüttür. Türkçede “-{DIK+İYELİK+DA}” ve “-{DIK+İYELİK+ZAMAN}” yapıları, sıklıkla kullanılan ve anlam derinliği sunan gramatik formlar arasında yer alır. Bu yapılar, hem zamansal ifadeleri netleştirmek hem de sahiplik ilişkilerini belirtmek amacıyla kullanılır. Ancak bu yapıların hangi bağlamlarda, ne sıklıkla ve hangi tercihlerle kullanıldığına dair detaylı ve kapsamlı araştırmalar sınırlıdır. Bu çalışma, Türk dilinde “-{DIK+İYELİK+DA}” “-{DIK+ İYELİK + ZAMAN}” yapılarının kullanım sıklıklarını derlem tabanlı bir yöntemle incelemeyi amaçlamaktadır. Derlem tabanlı analizler, dilin doğal kullanımlarını yansıtan geniş veri setleri üzerinden gerçekleştirildiği için gramatik yapıların gerçek kullanım örüntülerini ortaya koymada oldukça etkilidir. Bu çalışma, Türkçede bu yapıların hangi bağlamlarda tercih edildiğini, hangi sıklıkla kullanıldığını ve dil kullanıcılarının bu yapıların kullanımında gösterdiği eğilimleri ortaya çıkarmayı hedeflemektedir.