ANGLO-SAKSON İNGİLTERE’DE KULLANILAN “ORTAK TARLA SİSTEMİ” NEDİR?

Anglo-Sakson İngiltere’sinde kullanılan toprak sistemleri üzerine yapılan ilk araştırmalar, H. L. Gray’ın “İngiliz Tarla Sistemi” (English Field System) ve C. S. ve C. S. Orwins’in “Açık Tarla” (The Open Fields) adlı eserleridir. Her iki eserde ortak tarla sisteminin (common-field system) kökenini açıklamaya çalışmaktadır. Gray, bunu Anglo-Saksonlar tarafından Kıta’dan ithal edilen hazır bir ekim planı olarak görmektedir. Orwin’ler ise bu iş birliğini açlığa ve kıtlığa karşı bir sigorta olan öncü koşullarda sağduyulu bir çiftçilik yöntemi olarak görüyorlardı. Her iki teori de onların yerine henüz hiçbir alternatifin sunulmamış olması gibi basit bir nedenden ötürü hala belirli bir ölçüde destek görüyor. Ancak son yıllarda tarımla ilgili konularda yapılan bir dizi çalışma, eski çerçeveye pek uymayan kanıtlar ortaya koydu ve konunun yeni bir değerlendirilmesi henüz yapılmadı. Bu değerlendirmeyi yaparken Batı Avrupa’daki biriken yabancı literatürü de hesaba katmamız gerekiyor çünkü hepsinde ortak tarla sistemi kullanılmıştır. Bunların İngiltere’deki sistemle benzer yönleri bulunabilir. Ortak tarla sistemi dört temel unsurdan oluşmaktadır. İlk olarak, tarla ve çayırlar çiftçiler arasında şeritlere bölünür. İkincisi, hasattan sonra ve nadas mevsimlerinde hem tarım alanları hem de çayırlar tüm halk tarafından ortak otlatmaya açılır. Üçüncüsü, çiftçilerin hayvan otlatma, kereste, taş ve kömür gibi diğer ürünleri toplama hakkına sahip olduğu ortak otlak ve boş araziler vardır. Dördüncüsü, bu faaliyetlerin düzeni, orta çağda çoğu yerde ve townshiplerde birden fazla manorun bulunduğu durumlarda, bir köy toplantısında, çiftçilerden oluşan bir meclis olan manor mahkemesi tarafından düzenlenirdi. Bu çalışmanın amacı konuyla ilgili bu zamana kadar hem İngiltere’de hem de Batı Avrupa’da yapılan önemli çalışmalar incelenerek ortak tarla sisteminin kökeni hakkında yeni bir teori sunmaktır.