Mikro Mekanlarda İç Mekan Ergonomisi

Mikro Mimarlık, yeni olmamasına rağmen son yıllarda literatürde ve popüler kültürdeki yerini sağlamlaştırarak ön plana çıkmakta olan bir kavramdır. Minimum standartlarla, maksimum işlevin sunulması temeline dayanan mimarlık yaklaşımının sonucu olan bu kavram, bazı kaynaklarda Japon bonsai sanatına benzetilmektedir. Bonsai normal bir ağacın özel tekniklerle minimum ölçekte yetiştirilmesidir. Amacı; ağacın hiçbir özelliğini kaybetmeden yalnızca boyutlarını küçültmektir. Mikro Mimarlık da aynı şekilde mimarlığın işlevinden kaybetmeden minimumda yaşam prensibiyle mekanlar üretmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, mikro mekanların uygulanmış örneklerini inceleyerek, ergonomik standartların bu tip mekanlarda ne seviyede gerçekleştirilebildiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Mikro mekanlar işlev yoğunluğunun arasında ergonominin minimum standartlarını sağlayarak işlevleri tam anlamıyla yerine getiren mekanlar olarak mı karşımıza çıkmaktadır? İç mekan ergonomisi, işlevsellik ve kullanıcı konforu bağlamında kritik bir konudur. Ergonomik standartlara uymayan bir iç mekanın sağlıklı şekilde kullanılması mümkün değildir. Bu bağlamda mikro mekanlardan mikro konutlar üzerinde bir inceleme yapılmış ve temel mekan işlevlerinin boyut ve standartlarına yönelinmiştir. Konutların temel işlev alanları, mimarlığın gelişimi boyunca üzerlerinde çalışılmış ve kullanım ölçüleri günümüz için belirli standartlara ulaştırılmıştır. Standartların minimum değerleri alınarak, mikro konut mekanlarının bu standartlara uyumu sorgulanmıştır. Böylece mikro mekanların işlevselliklerine yönelik çıkarımlarda da bulunulabilecektir. Standartlara uymayan mekan tasarımlarının belirlenmesi, gelecek yapımlar için altlığı oluşturmakta öncü olacak, yeni mekanlar üretilirken temel bilgileri sağlayacaktır.