YAZARIN HAKLARINDAN METNİN HAKLARINA: YAPIT OLARAK HUKUK VE YORUMU

Savigny, yorum hususunu tartışırken gramatik, tarihi, mantıki, sistematik unsurlardan bahsetmiştir. Bu açıklama günümüz Türkçe hukuk yazınında yorum yöntemleri adıyla ifade edilen ayrıma da temel vermektedir. Bununla beraber doktrinde, bu unsurlar genellikle birbirlerinden ayrı yorum yöntemleri olarak ifade edilmektedir. Aynı şekilde uygulamada yani mahkeme kararlarında da bu yorum yöntemlerinin birbiriyle rekabet halinde algılandığına şahit olmaktayız. Bu makalede Dworkin’in çok yazarlı kitap metaforuna eşlik eden bütünlük ilkesinin ve Umberto Eco’nun yazarın, okurun ve metnin hakları arasında yaptığı ayrımın yorum yöntemlerini rekabet halinde, birbiriyle yarışan bir şekilde ele almak yerine başarılı bir yorumun yapılabilmesi adına birer yorum unsuru olarak beraber kullanılmaları gerektiği hususunda hem ikna edici hem de yol gösterici bir katkı sunduğuna işaret edilecektir. Bu yaklaşımda tüm hukuk kaynakları bütünlüğü temin edilmeye çalışılan tek bir metin olarak görülecek ve hukuki anlamın tespitinde yazarın yahut okurun değil metnin haklarının odağa alınmasıyla hukuk metodolojisinin ve bizatihi hukukun bir değer olarak kabul ettiği nesnelliğe yaklaşmak mümkün olacaktır.