İnsancıl Hukuk Kuralları Çerçevesinde Duvar İnşasından Günümüze İsrail’in İşgal Altındaki Filistin Topraklarındaki Hukuk Dışı Yerleşimleri

İşgal hukuku kapsamında işgal ettiği toprakları, egemen niteliğine sahip olmaksızın, geçici süre ile idare etme yetkisine sahip kabul edilen işgalci devlete ait en temel yükümlülük bu topraklardaki yerel halkın menfaatini ve refahını gözetmektir. Bu temel yükümlülüğün işgalci devletin izlediği yerleşim politikası bakımından tezahürü ise bölgenin demografik yapısını bozan yerleşim politikalarının uygulanmamasıdır. İşgalci devlet, işgal ettiği topraklara bizzat kendi halkının bir kısmını tehcir veya nakledemez. İşgal topraklarında yaşayan bireylerin, sivillerin güvenliği gerekli kılmadıkça veya zorunlu askeri gereklilikler haricinde, başka bir devlet topraklarına ferdi veya kitle halinde cebren nakilleri veya tehcirleri yasaktır. İsrail ise işgali altında olduğu Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Güvenlik Konseyi ve yargı kararları dahilinde kabul edilen Filistin topraklarında işgal hukukundan doğan bu yükümlülüklerini ihlal etmektedir. İsrail’in işgal altındaki Filistin topraklarındaki izlediği yerleşim politikası, bu politikasını yürütmek için araçsallaştırdığı uygulamaları, insancıl hukuk kurallarına aykırılık teşkil etmekte ve işgalin uzun süreli olması, kalıcı hale gelmesinde önemli rol oynamaktadır. Çalışmada ilk olarak İsrail’in insancıl hukuktan doğan yükümlülüklerinin kaynağını teşkil etmesi bakımından işgal kavramına değinilmekte, İsrail’in statüsü incelenmektedir. Çalışmanın ikinci bölümünde ise insancıl hukuk kuralları çerçevesinde İsrail’in, Filistin topraklarında izlemiş olduğu politika sonucu ortaya çıkan hukuk dışı yerleşimlere ve bu yerleşimler sonucu gündeme gelen ilhak kavramına ve üçüncü devletlerin yükümlülüklerine yer verilmektedir.