HUKUK KLİNİKLERİ: BEKLENTİLER, UYGULAMALAR VE KKTC HUKUK FAKÜLTELERİ AÇISINDAN OLANAKLAR

Hukuk kliniği, hukuk eğitiminin geleneksel biçimine alternatif bir yaklaşım sunan, birbiriyle bağlantılı iki önemli amaca yönelmiş bir eğitim ve öğretme metodudur. Hukuk eğitim modelinin katı ve şekilci yaklaşımının sonucunda, hukuk fakültesinden mezun olan öğrenciler, hukuk uygulaması hakkında bilgi sahibi olmadan mezun olup, meslek hayatına atılmaktadır. Hukuk kliniklerinin pedagojik hedefi meslek öğretmek ve her türlü deneyime dayalı, uygulamalı ve katılımcı eğitimdir. Öğrencilerin çeşitli beceriler ve değerler kazanmaları amaçlanırken, bu hedeflerin sağlanması, hukuk hizmetini alacak kişilere kaliteli bir hizmetin verilmesi sonucunu doğuracaktır. Dolayısıyla iyi ve etkili bir hukuk eğitimi, sunulacak adalet hizmetinin kalitesini de belirleyecektir. Bu amaçlara yönelmiş hukuk klinikleri farklı biçimlerde sürdürülmektedir. Klinik çalışmalarının farklı yapılanmasında o bölgenin sosyo-ekonomik ve kültürel koşulları, dolayısıyla hukuksal bağlam önem arzetmektedir. Türkiye’de hukuk klinikleri, hukuk eğitimindeki aksaklıkların çözümü bağlamında, son yılların önemli konu başlıklarından biridir. Türkiye’de hukuk eğitiminin geleneksel biçimine karşı, hukuk kliniklerinin “deneyimsel öğrenme” yaklaşımı farklı hukuk fakültelerinde hayata geçirilmektedir. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin hibrid hukuki yapısı ve farklı kültürlerden beslenen sosyal karakteri, adada öğrenim gören hukuk fakültesi öğrencileri açısından, farklı bir hukuk kliniği deneyimi sağlayabilir ve kliniklerden beklenen faydayı artıran unsurlar olarak değerlendirilebilir.