Türkiye Ekonomisi İçin Benoit Hipotezinin Geçerliliği

Tam kamusal mal olarak nitelendirilen savunma harcamaları, ulusal güvenliğin sağlanabilmesi için ülkelerin vazgeçemeyeceği bir unsurdur. Bu nedenle savunma harcamaları, çoğu ülkede kamu harcaması içinde önemli büyüklükte paylara sahip olmakla birlikte, ülke ekonomileri üzerinde de büyük etkiye sahiptir. Savunma harcamalarının ülke ekonomileri üzerindeki etkisinin incelenmesi büyük önem arz etmektedir. Benoit, 1973 yılında yaptığı çalışmada gelişmekte olan ülkelerde iktisadi büyüme ve askerî harcamalar arasında pozitif bir ilişkinin varlığını ortaya koymuştur. Bu sonuç iktisat literatüründe Benoit Hipotezi olarak nitelendirilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye ekonomisi özelinde gelişmekte olan ülkelerde Benoit hipotezinin geçerliliğinin sınanması ve savunma harcamalarının ekonomik büyüme için yardımcı bir unsur olup olmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda 1960-2017 dönemindeki yıllık bazda veriler istihdam edilerek Türkiye ekonomisinde savunma harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin varlığı araştırılmıştır. Değişkenlerin uzun dönem ilişkisi ARDL Sınır Testi Yaklaşımıyla, nedensellik ilişkisi ise Toda-Yamamoto Nedensellik Analizi yardımıyla incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, Türkiye ekonomisi için değişkenler arasında uzun dönemli pozitif ilişkinin varlığını ve savunma harcamalarından ekonomik büyümeye doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisinin varlığını ortaya çıkarmıştır. Savunma harcamalarının ekonomik büyümeye neden olması ve bu ilişkinin tersinin olmaması, Türkiye’de askerî harcamaların büyüme hedefleri için etkin bir araç olması ve savunma kararlarının büyümeyi teşvik edecek şekilde alınmasından kaynaklanmaktadır. Bu sonuçlar; Boneit Hipotezi bağlamında Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde beklenen bir durumdur. Sonuç olarak, ulaşılan bulgular Türkiye ekonomisi için Benoit Hipotezi’ni doğrulamaktadır.