Sikap dan Motivasi Murid Sekolah Rendah dalam Kalangan Etnik Luar Bandar Terhadap Bahasa Melayu

Sikap dan motivasi dalam kalangan etnik di luar bandar terhadap bahasa Melayu akan mempengaruhi penguasaan bahasa tersebut.walaupun bahasa Melayu telah digunakan secara meluas oleh etnik-etnik Melayu, Cina dan Orang Asli di Terengganu dan Kelantan, namun, perbezaan status penutur bahasa Melayu sebagai penutur bahasa pertama dan bahasa kedua ini perlu dikaji kerana bahasa Melayu yang merupakan bahasa rasmi, bahasa kebangsaan dan bahasa perpaduan memerlukan penguasaan bahasa yang tinggi dalam kalangan rakyat Malaysia. Perbezaan status penutur bahasa Melayu ini memberi kesan terhadap penguasaan bahasa tersebut. Walaupun etnik Melayu, etnik Cina dan Orang Asli tinggal dalam komuniti yang sama di pantai timur sejak dahulu lagi, namun kecekapan komunikatif bahasa Melayu etnik-etnik ini masih kurang mendapat pehatian dalam kalangan para sarjana bahasa Melayu. Kajian ini bertujuan membincangkan sikap dan motivasi murid sekolah rendah dalam kalangan etnik Melayu, Cina dan Orang Asli di kawasan luar bandar di pantai timur terhadap bahasa Melayu. Data kajian diperoleh daripada 429 responden yang berumur 11 tahun di negeri Terengganu dan Kelantan melalui instrumen soal selidik yang ditadbir secara bersama dengan guru-guru sekolah. Pendekatan deskriptif digunakan dalam menghuraikan data kajian. Dapatan kajian menunjukkan bahawa majoriti murid etnik di kawasan luar bandar di pantai timur mempunyai sikap yang positif terhadap bahasa Melayu sebagai bahasa yang penting. Guru-guru, sekolah, ibu bapa dan ahli keluarga pula menjadi pendorong utama motivasi untuk mempelajari bahasa Melayu. Sikap dan motivasi etnik di kawasan luar bandar di pantai timur terhadap bahasa Melayu yang positif memperlihatkan peluang yang cerah dalam kalangan etnik tersebut untuk meningkatkan penguasaan bahasa Melayu.