The construction of a political community: Croatian political emigrants after 1945 as performative actors

The construction of a political community: Croatian political emigrants after 1945 as performative actorsThe article concerns Croatian political emigration in the period 1945–1990. The author describes the construction of a political community as a form of opposition to the communist regime in Yugoslavia. The aforementioned group – understood here as a performative actor – made an effort to deconstruct the new ideology and political doctrine and to create a new community. These activities manifested in various forms of organization. In this article special attention is given to Hrvatska revija magazine, which was published in 1951–1966 in Argentina. Its main objective was to make the public aware of the socio-political situation in Croatia and to change public opinion. Croatian intellectuals analyzed topics that were forbidden or censored in their homeland; in particular, they willingly referred to Bleiburg and the figure of Alojzije Stepinac, whose reinterpretation became the foundation of a new political community. Konstruowanie wspólnoty politycznej. Chorwacka emigracja polityczna po 1945 roku jako podmiot performatywnyArtykuł dotyczy emigracji chorwackiej w okresie po 1945 roku, nazywanej polityczną. W tekście przedstawiono konstruowanie się wspólnoty politycznej, stanowiącej formę oporu przeciw reżimowi komunistycznemu w Jugosławii. Wspomniana grupa – rozumiana tutaj jako podmiot performatywny – dokładała wszelkich starań, by zdekonstruować nową ideologię i doktrynę polityczną, a tym samym stworzyć nową wspólnotę. Frontem takich działań były różne formy organizacji. W niniejszym artykule szczególną uwagę poświęcono gazecie „Hrvatska revija”, wydawanej w okresie 1951–1966 w Argentynie. Za cel nadrzędny stawiano w niej uświadomienie szerokiej opinii publicznej sytuacji społeczno-politycznej w Chorwacji, jak i wpłynięcie na jej zmianę. Intelektualiści chorwaccy poruszali tematy zakazane lub cenzurowane w ojczyźnie, szczególnie chętnie odnosząc się do dwóch ideologemów: Bleiburga i Alojzije Stepinaca, których reinterpretacja stała się fundamentem nowej wspólnoty politycznej.