PRZYSTANEK DLA LUDZI – ANALIZA SPOŁECZNEGO WYMIARU PRZYSTANKÓW KOMUNIKACJI MIEJSKIEJ

Współcześnie ruch kreuje rzeczywistość, dlatego to właśnie przestrzenie komunikacyjne stanowią szkielet zdywersyfikowanej tkanki miasta. Ich integralną częścią są szeroko pojęte strefy zatrzymywania się i oczekiwania, z czego najbardziej rozpoznawalną formą jest przystanek komunikacji miejskiej. Tworzy go obszar o dość rozmytych, lecz dostrzegalnych granicach, wypełniony różnorodną infrastrukturą, ale przede wszystkim podróżnymi. Materialne zagospodarowanie dopasowane do zmiennych ludzkich potrzeb sprzyja wytwarzaniu więzi społeczno-przestrzennych i stopniowemu wytwarzaniu „miejsc” w przestrzeni. W artykule przedstawiono hierarchię po-trzeb człowieka w stosunku do całokształtu przystanków komunikacyjnych w mieście i przedstawiono rozważania w kontekście ich publicznego odbioru. Na podstawie zbioru opinii osób korzystających z komunikacji miejskiej w Poznaniu przeanalizowano wybrany węzeł przystankowy posiadający duży potencjał społeczny.