Search engine for discovering works of Art, research articles, and books related to Art and Culture
ShareThis
Javascript must be enabled to continue!

TIRSÎ DİVANI'NDA KAŞMERİN KULLANIMINA DAİR

View through CrossRef
İbrahim Tırsî, 17. yüzyılın sonları ve 18. yüzyılın başlarında yaşamış, klasik Türk şiirinin yenilikçi isimleri arasında değerlendirilebilecek bir şairdir. Şair, Kubûrî-zâde Hevâyî’nin izinden giderek, hezel tarzında kaleme aldığı özgün şiirleriyle dikkat çekmektedir. Hezel tarzı, mizahi, alaycı ve eleştirel bir üslubu esas alan bir şiir anlayışını temsil eder. Tırsî, bu üslubu divanında ustalıkla kullanmıştır. Divanda önem arz eden özelliklerden biri, onun hayatın içinden gelen olayları, günlük konuşma diliyle birlikte kaba, müstehcen ve halk arasında yaygın olan ifadelerle ustaca işlemesidir. Tüm bunlar, Tırsî’nin şiirlerini sadece edebî bir metin olmanın ötesine taşıyarak dönemin sosyal ve kültürel yapısına ışık tutan birer belge hâline getirir. Ayrıca, şairin mizahi yaklaşımı Osmanlı toplumunda sıradan insanların yaşamına dair detayları da başarılı bir şekilde gözler önüne sermesi açısından önemlidir. Tırsî’nin divanı, özellikle dönemin eğlence kültürüne dair kayda değer bilgiler sunar. Şair, eğlenceli unsurları eserlerine yansıtırken yerel ifadelere sıklıkla yer vermiştir. Bu bağlamda kaşmer kelimesi, Tırsî’nin divanında öne çıkmaktadır. Kaşmer, soytarı anlamında kullanılan bir kelimedir. Şair hem kendisini hem de başkalarını yermek, alaya almak için yer yer bu kelimeye başvurmuştur. Divanda kelimenin sık tekrarlanması onun bir mizah motifi olarak görülmesine sebep olur. Tırsî, kelimeyi farklı bağlamlarda yeniden kullanarak hezlin keskinliğini arttırır. Şair, çoğunlukla eleştirel bir üslup benimseyerek kişileri kaşmer üzerinden küçümser. Çalışmada İbrahim Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesinin kullanımının kültürel ve edebî bağlamları irdelenmiştir. Divan taranarak kaşmer kelimesinin geçtiği örnekler tespit edilmiş ve şairin kelimeyi hangi bağlam ve anlamlarda kullandığı belirlenmiştir. Kelimenin Tırsî’nin eleştirel, mizahi ve alaycı anlatım tarzının bir parçası olup olmadığı değerlendirilmiş, farklı anlamları ve kullanımlarının çeşitliliği üzerinde durulmuştur. İnceleme sonucunda kaşmerin, Tırsî’nin şiirlerinde mizahi ve eleştirel söylemin bir unsuru olduğu, ağırlıklı biçimde yergi ve alay işleviyle kullanıldığı, sınırlı sayıda örnekte ise dönemin eğlence kültürüne ve icra ortamlarına gönderme yaptığı görülmüştür. Elde edilen bulgular, Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesinin sadece basit bir alay ifadesi olmadığını, aynı zamanda dönemin sosyal yapısını ve eğlence anlayışını yansıtan bir sembol olduğunu açık biçimde göstermektedir. Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesine sıklıkla yer vermesi ve kelimenin kullanımındaki farklılıklar dönemin yergi anlayışı, halk kültürü ve mizah algısına dair ipuçları sunmaktadır.
Cocuk ve Genclik Edebiyati Yazarlari Dernegi
Title: TIRSÎ DİVANI'NDA KAŞMERİN KULLANIMINA DAİR
Description:
İbrahim Tırsî, 17.
yüzyılın sonları ve 18.
yüzyılın başlarında yaşamış, klasik Türk şiirinin yenilikçi isimleri arasında değerlendirilebilecek bir şairdir.
Şair, Kubûrî-zâde Hevâyî’nin izinden giderek, hezel tarzında kaleme aldığı özgün şiirleriyle dikkat çekmektedir.
Hezel tarzı, mizahi, alaycı ve eleştirel bir üslubu esas alan bir şiir anlayışını temsil eder.
Tırsî, bu üslubu divanında ustalıkla kullanmıştır.
Divanda önem arz eden özelliklerden biri, onun hayatın içinden gelen olayları, günlük konuşma diliyle birlikte kaba, müstehcen ve halk arasında yaygın olan ifadelerle ustaca işlemesidir.
Tüm bunlar, Tırsî’nin şiirlerini sadece edebî bir metin olmanın ötesine taşıyarak dönemin sosyal ve kültürel yapısına ışık tutan birer belge hâline getirir.
Ayrıca, şairin mizahi yaklaşımı Osmanlı toplumunda sıradan insanların yaşamına dair detayları da başarılı bir şekilde gözler önüne sermesi açısından önemlidir.
Tırsî’nin divanı, özellikle dönemin eğlence kültürüne dair kayda değer bilgiler sunar.
Şair, eğlenceli unsurları eserlerine yansıtırken yerel ifadelere sıklıkla yer vermiştir.
Bu bağlamda kaşmer kelimesi, Tırsî’nin divanında öne çıkmaktadır.
Kaşmer, soytarı anlamında kullanılan bir kelimedir.
Şair hem kendisini hem de başkalarını yermek, alaya almak için yer yer bu kelimeye başvurmuştur.
Divanda kelimenin sık tekrarlanması onun bir mizah motifi olarak görülmesine sebep olur.
Tırsî, kelimeyi farklı bağlamlarda yeniden kullanarak hezlin keskinliğini arttırır.
Şair, çoğunlukla eleştirel bir üslup benimseyerek kişileri kaşmer üzerinden küçümser.
Çalışmada İbrahim Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesinin kullanımının kültürel ve edebî bağlamları irdelenmiştir.
Divan taranarak kaşmer kelimesinin geçtiği örnekler tespit edilmiş ve şairin kelimeyi hangi bağlam ve anlamlarda kullandığı belirlenmiştir.
Kelimenin Tırsî’nin eleştirel, mizahi ve alaycı anlatım tarzının bir parçası olup olmadığı değerlendirilmiş, farklı anlamları ve kullanımlarının çeşitliliği üzerinde durulmuştur.
İnceleme sonucunda kaşmerin, Tırsî’nin şiirlerinde mizahi ve eleştirel söylemin bir unsuru olduğu, ağırlıklı biçimde yergi ve alay işleviyle kullanıldığı, sınırlı sayıda örnekte ise dönemin eğlence kültürüne ve icra ortamlarına gönderme yaptığı görülmüştür.
Elde edilen bulgular, Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesinin sadece basit bir alay ifadesi olmadığını, aynı zamanda dönemin sosyal yapısını ve eğlence anlayışını yansıtan bir sembol olduğunu açık biçimde göstermektedir.
Tırsî’nin divanında kaşmer kelimesine sıklıkla yer vermesi ve kelimenin kullanımındaki farklılıklar dönemin yergi anlayışı, halk kültürü ve mizah algısına dair ipuçları sunmaktadır.

Related Results

XVIII. Yüzyıl Şairi İbrahim Tırsî Divanı’nda Eğlence Unsurları
XVIII. Yüzyıl Şairi İbrahim Tırsî Divanı’nda Eğlence Unsurları
Osmanlı Devleti’nde şenliklerde, ziyafetlerde, musiki fasıllarında rakkas, hokkabaz, vd. eğlence ile ilişkilendirilebilecek hemen her meslek erbabının yer aldığı bilinmektedir. Şai...
Osman Nuri Taşkent Öncülüğünde Bir Kıraat Eğitimi Kursu: Adapazarı Dârül-huffâzı
Osman Nuri Taşkent Öncülüğünde Bir Kıraat Eğitimi Kursu: Adapazarı Dârül-huffâzı
Osmanlı döneminde medreseler arasında yer alan ve kıraat eğitimi veren dârülkur’ânlar 3 Mart 1924’te çıkarılan Tevhid-i Tedrisat Kanunu sonrasında Kur’ân kursuna dönüştü. Bu durum ...
Rumelili Murtazâ Sükûti Divanı’ndaki Elif-nâmeler
Rumelili Murtazâ Sükûti Divanı’ndaki Elif-nâmeler
Rumelili Murtazâ Sükûtî, Makedonya sınırları içindeki Köprülü kasabasında yaşamış Sa’dî tarikatına mensup sûfî bir şairdir. Şairin bilinen tek eseri olan divanı Berlin Devlet Küt...
15. Asır Mutasavvıflarından Şeyh Abdurrahîm Tirsî’nin Neşredilmemiş Manzumeleri
15. Asır Mutasavvıflarından Şeyh Abdurrahîm Tirsî’nin Neşredilmemiş Manzumeleri
15. asrın önemli mutasavvıf şairlerinden biri olan Abdurrahîm Tirsî (ö. 1520), küçük yaşta Eşrefoğlu Rûmî’ye intisap etmiş ve onun hem halifesi hem de damadı olmuştur. Abdurrahîm T...
Characteristics of Neurodiversity-Affirming Paediatric Occupational Therapy: A Scoping Review
Characteristics of Neurodiversity-Affirming Paediatric Occupational Therapy: A Scoping Review
Objective: The Research Project’s objective was to provide an overview of the available literature pertaining to Neurodiversity-Affirming (NDA) paediatric Occupational Therapy. Thi...
INVESTIGATION OF THE PRESENCE OF IDIOMS AND PROVERBS FROM KOCA RAGIP PAŞA'S DİVAN IN TURKISH TEXTBOOKS
INVESTIGATION OF THE PRESENCE OF IDIOMS AND PROVERBS FROM KOCA RAGIP PAŞA'S DİVAN IN TURKISH TEXTBOOKS
Bu tez, Koca Ragıp Paşa'nın Divanı'nda geçen deyim ve atasözlerinin günümüz Türkçe ders kitaplarındaki yer alma durumunu incelemektedir. Çalışma, Koca Ragıp Paşa'nın Divanı'nda bul...
MOLLA AHMED-İ CEZERÎ'NİN DİVAN NÜSHALARI
MOLLA AHMED-İ CEZERÎ'NİN DİVAN NÜSHALARI
Molla Ahmed-i Cezerî Kürt edebiyatının temelini atan ve bu alanda tanınmış en büyük şairdir. Miladî 1570-1640 yılları arasında yaşamıştır. Mürettep divanıyla adını Kürt edebiyatı t...
Hem Vecdî Hem de Fuzûlî Divanlarında Bulunan İki Rubai Üzerine
Hem Vecdî Hem de Fuzûlî Divanlarında Bulunan İki Rubai Üzerine
Aynı şiirin birden fazla şaire atfedilmesi, klasik Türk şiiri araştırmalarında karşılaşılan önemli bir sorundur. Farklı şairlerin divanlarında bazen aynı şiir bulunabilmektedir. Bu...

Back to Top