Kadınların Prenatal Kayıp Durumunda Ebelerden Beklentileri

Amaç: Bu araştırmada kadınların prenatal kayıp durumunda ebelerden beklentilerini belirlenmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma analitik kesitsel olarak Eylül 2015 - Temmuz 2019 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa İlçe Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı 24 Aile Sağlığı Merkezi (ASM)’nde gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya ASM’lere başvuran, araştırmaya katılmayı kabul eden 20 yaş ve üzeri evli olan 434 kadın alınmıştır. Bulgular: Kadınların yaş ortalaması 37,4±12,0 yaş, %39,9’u ilkokul mezunu, %65,7’si ev hanımı, eşlerinin %39,8’i ilköğretim mezunu, %42,6’sı serbest meslek sahibi olduğu belirlenmiş ve %50,7’sinin geliri gidere denk algıladığı, %86,6’sının sosyal güvencesinin olduğu saptanmıştır. Kadınların %94,9’unun gebelik geçirdiği, %45,6’sının gebelik kaybı yaşadığı bulunmuştur. Yaşanılan gebelik kaybının nedeni sorgulandığında; %34,0’ünün kayıp nedenini bilmediği belirlenmiştir. Kadınların bu süreçte sağlık kuruluşuna başvuru oranı %86,6’dır. Sağlık kuruluşunda kendisi ile ilgilenen sağlık personelinin kim olduğu sorgulandığında; kadınların %7,8’i bu kişinin ebe olduğunu ifade etmiştir. Gebelik kaybına ilişkin kadınların %37,9’u danışmanlık almıştır. Kadınların %55,4’ü gebelik kaybı ile ilgili ebelerin yaklaşımını bilmiyorum şeklinde yanıtlamış ya da soruyu cevapsız bırakmıştır. Prenatal kayıp yaşayan kadınlar ile kayıp yaşamayan kadınların ebelik yaklaşımına ilişkin olumlu iletişim, izlem ve bakım beklentisi her iki grup bakımından benzer bulunmuştur. Psikolojik destek, danışmanlık ile eğitim beklentilerine bakıldığında ise gruplar arasındaki farkın anlamlı olduğu saptanmıştır. Sonuç: Araştırmada, tüm kadınların ebelerden olumlu iletişim, izlem ve bakım beklentisi olduğu ancak prenatal kayıp yaşayan kadınların bunlara ek olarak psikolojik destek, danışmanlık ve eğitim beklentilerinin kayıp yaşamayan kadınlara göre daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beklenti, ebelik, kadın, ölüm, prenatal kayıp, yas