Samotność jako wyzwanie dla systemu wychowawczego ks. Jana Bosko

Autor przedstawia główne założenia pedagogiki prewencyjnej ks. Jana Bosko jako skutecznego systemu wychowawczego, który może być przydatny w przeciwdziałaniu samotności wśród młodzieży. Artykuł ma charakter teoretycznych rozważań opartych na krytycznej analizie literatury i jest poprzedzony opisem wybranych wątków z życia Jana Bosko, które ukazują jego zaangażowanie w pomoc młodym ludziom oraz zrozumienie ich potrzeb. Ksiądz Bosko, jako wychowawca i pedagog, dostrzegał, jak ważne jest budowanie więzi opartych na zaufaniu i miłości. Jego podejście do wychowania, oparte na trzech filarach: rozumie, religii i miłości, stanowi fundament, na którym można zbudować środowisko wspierające młode pokolenie. W obliczu rosnącej samotności wśród młodzieży jego metody mogą być inspiracją dla współczesnych pedagogów i wychowawców. W artykule podkreślono, że kluczowym elementem pedagogiki prewencyjnej jest obecność dorosłych w życiu młodych ludzi. Wspieranie ich w trudnych momentach, zwracanie uwagi na ich problemy oraz tworzenie atmosfery akceptacji i zrozumienia to działania, które mogą znacząco wpłynąć na redukcję poczucia osamotnienia. Jan Bosko, poprzez swoje doświadczenia, uczy nas, jak ważne jest, aby wychowankowie czuli się zauważeni i docenieni. W kontekście współczesnych wyzwań, takich jak kryzysy psychiczne, pedagogika prewencyjna księdza Bosko staje się nie tylko teoretycznym modelem, ale również praktycznym narzędziem, które może pomóc w budowaniu zdrowych relacji i wspieraniu młodzieży w ich rozwoju. Słowa kluczowe: system prewencyjny, samotność, Jan Bosko.