Suça sürüklenen çocuk ve aileleri açısından danışmanlık tedbir kararının değerlendirilmesi: Konya ili örneği

Suça sürüklenen çocuk oranındaki artış, çocuk koruma ve refahına yönelik politikaların ilgisini bu alana yoğunlaştırmıştır. Söz konusu politikaların amacı, adalet sistemine dâhil olan çocuğa yönelik koruyucu hizmetler sunmaktır. Ancak bu hizmetlerin başarılı ve sürdürebilir olması açısından yalnızca devlet politikaları yeterli olmamakta, bununla birlikte yakın sosyal sistemlerin sürece dâhil olması gerekmektedir. Sosyal destek sistemlerinin başında gelen “aile” suçun ortaya çıkmasında ve önlenmesinde kritik bir öneme sahip olmaktadır. Dolayısıyla çocuk refahına yönelik uygulamalarda aile katılımı öncelikli olmaktadır. Çocuğa ve ebeveynlerine sağlıklı bir toplum inşa etme yolunda rehberlik hizmetleri sunmayı hedefleyen danışmanlık tedbiri, işte bu gereklilikten doğmuştur. Ancak tedbirin başarılı oluşunun, hizmet alanlar tarafından nasıl değerlendirildiğiyle ilişkili olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle çalışmanın amacı, hakkında danışmanlık tedbir kararı verilen, suça sürüklenmiş çocuk ve ailesinin sürece ilişkin değerlendirmelerini araştırmaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden, derinlemesine görüşme tekniği kullanılarak gerçekleşen bu çalışmada fenomenolojik desen kullanılmıştır. Bu bağlamda 20 çocuk ve ailesiyle görüşülmüştür. Araştırmada elde edilen veriler, MAXQDA programına aktarılarak temalaştırılmış ve tematik analiz yapılmıştır. Sonuçta katılımcı sorunlarının profesyonel bir zeminde ele alınması ve olumlu davranışa yönelik teşvik, sürece ilişkin olumlu değerlendirmeleri beraberinde getirmiştir. Ancak çalışma sonuçları, uygulamaya yönelik olumsuz değerlendirmelerin yoğunlukta olduğunu göstermektedir. Bunlar; aile katılımına gereken önemin verilmemesi ile uygulamaların, geç başlaması, sistematik olmaması, beklentileri karşılayacak bir profesyonellikte gerçekleşmemesi ve uzmanların yetkinliği ile ilgili sorunları içermektedir. Sonuç olarak, çocuk alanında çalışan bütün meslek profesyonelleri, ortak bir kaygı ve iş birliği ile çocuk ve ailesinin haklarına duyarlı bir hizmet sürecini öncelemelidir. Ayrıca çağdaş çocuk koruma sistemini hedefleyen ve aile, okul gibi destek sistemlerini içeren uygulama sayıları arttırılmalıdır.